Promy pasażerskie

Promy pasażerskie są klasyfikowane jako statki pasażerskie, w skrócie RORO. Jako że są to promy, to oprócz przewozu pasażerów, na takie promy zabierane są jeszcze inne ładunki: samochody osobowe, ciężarowe itp. jednakże głównym ich celem jest transport ludzi. Inaczej jest ze statkami typu ROPAX, gdzie pasażerowie są tylko dodatkiem, a głównym załadunkiem są np. Tiry lub wagony kolejowe. Ponadto promy pasażerskie znacznie różnią się od liniowców, czas trwania podróży na promach trwa nie więcej niż kilkadziesiąt godzin. Ponadto promy pasażerskie od swoich kolegów różnią się budową.

Polska żegluga promowa pod koniec XX wieku

Końcówka XX wieku to dla polskiej żeglugi prawdziwy przełom. Modernizacja taboru, redukcja załogi, zwiększone zapotrzebowanie na transport ładunkowy oraz mniejsze zapotrzebowanie na transportu pasażerskie. Ponadto pojawił się nowy konkurent pod nazwą Unity Line, a następnie inni liczni konkurencyjni armatorzy jak np. Stena Line czy DFDS. Unity Linie pływała na tej samej linii co MF Polonia. Statek ten mógł przewozić 1000 pasażerów oraz 172 samochody i 740 metrów wagonów kolejowych. Były one dwa razy większe od znajdujących się na tych samych trasach promach polskich.

Promy morskie

Promy morskie są rodzajem statków, które pochodzą od statków pasażerskich. Promy należą do żeglugi wahadłowej, to znaczy że kursują stale między portami. Wśród promów możemy wyróżnić tylko pasażerskie lub pasażersko-towarowe czy kombinowane, które łączą ze sobą kilka różnych funkcji. Zdecydowanie więcej jednostek wyłącznie pasażerskich stanowią mniejsze promy. Są one znacznie szybsze i lepiej się sprawdzają na krótkich zasięgach. W promach towarowych, załadunek jest umiejscawiany poprzez wrota rufowe lub dziobowe. Dzięki rozwijającemu się przemysłowi, buduje się coraz większe promy, które mogą pomieścić wiele pojazdów na wielu pokładach, często ruchomych, które podnosi się hydraulicznie.

MF Jan Śniadecki

MR Jan Śniadecki jest polskim promem samochodowe kolejowym. Typ promy to RORO.

Polski prom został zbudowany w Szwecji w stoczni Falkenbergs Vavr. Zamówiły go Polskie Linie Oceaniczne i jego budowa została zakończona w 1989 roku. Dwa lata później przeszedł do nowopowstałej PLO Euroafriki. W roku 1995 operatorem promu została Unity Line. W tym czasie prom przeszedł pod banderę cypryjską, a jego głównym portem stało się Limassol.